ზოგი ჭრილობა უხილავია.
არა იმიტომ, რომ ნაკლებად სტკივა, არამედ იმიტომ, რომ ყველასთვის ხილული არ არის.
მის სახეზე დაცემული ჩრდილი თავად ტკივილი არ არის — ის მის მიერ დატოვებული ნაკვალევია.
მაგრამ მისი მზერა არ ტყდება. ის უკვე იმ მომენტს ეკუთვნის, როცა იცის, რომ ეს ვერ განსაზღვრავს მის ღირებულებას.
